1   استفاده از مواد و ترکیبات تجزیه پذیر. یکی از بزرگترین مشکلات فعلی مساله فرآورده های پلاستیکی و لاستیکی می باشد. با استفاده از محصولات غیر پلاستیکی یا لاســتیکی پر دوام(مانند لاستیکهای رادیال) می توانیم به طبیعت کمک بزرگی بکنیم. مثلاً می توانیم از پلاستیک خرید کالا ها دوباره استفاده کرده یا پس از جمع آوری آنها را به میوه فروشی محل بدهیم.

 

   2    عدم استفاده از اسپری ها (حتی آنها که به عنوان دوست لایه ازن معرفی می شوند) و ترکیبات cfc در سرد کننده ها. تقاضای مشــتری از فروشندگان سرد کننده ها از محصولات بدون cfc زیر بنای فرهنگ استفاده بهینه و جایگزین محصولات مخرب را بنا می نهد.

 

Ø   3    استفاده از محصولات بومی ، منطقه ای به جای محصولات وارداتی. این شیوه خرید و پیامد های آن باعث ایجاد رقابت تولید کننده داخلی می گردد، تا سلایق و منافع مشتری وخود را در بلند مدت لحاظ کنــد.

 

Ø    4   توجه به امر بازیافت مواد. استفاده مجدد از وسایل کهنه در قالبهای جدید، یا تلاش برای فهماندن جایگاه مهم اقتصادی بازیافت به مسئولین(تقاضا و گفتگوهای ساده با روابط عمومی شهرداری های هر منطقه یا شورای شهر از طرف مردم).همیشه تقاضای یک مورد مشابه از طرف مردم در یک منطقه، بطور مستمر سبب تحولات در آن منطقه می شود. اثر چنین کارهایی بیشتر از آن است که فکر می کنید.

 

Ø    5   استفاده درست از منابع انرژی و برق. بکار بردن وسایل و تجهیزاتی که مصرف سوخت را در منازل و محل کار کاهش می دهند از بهترین شیوه های کمک به طبیعت می باشد. استفاده بهینه از منابع محدود و از سوی دیگر جلوگیری از انتشار گازهای گلخانه ای از ثمرات این تدبیر خواهد بود. استفاده از برق نیز در ابعاد دیگری به محیط زیست کمک می کند. نیروگاه های وابسته به سوخت های فسیلی یا هسته ای به دنبال فعل وانفلات خود اثرات کوتاه مدت و بلند مدت مخرب زیادی بر پیرامون خود می گذارند.

 

Ø    6   کنترل جمعیت وموالید.شاید گوشه ای از مشکلات بنیادی در ایران و جهان از پیامدهای جمعیت مهار نشده آنها باشد. جمعیت انسانها و نیاز روبه ازدیاد آنها، منابع اولیه جهان را با مسایل اساسی روبرو کرده است.استفاده از وسایل جلوگیری از حاملگی های ناخواسته بزرگترین کمک به محیط زیست و نسل فرداست.

 

Ø    7   هدر ندادن آب شیرین. متاسفانه کشور ما از جمله کشور هایی است که آب شیرین از مسایل مهم آن به شمار می آید. هر چند به برکت دو رشته کوه البرز و زاگرس، ما از بارش متوسط 200 الی 300 میلی لیتر در سال برخورداریم، اما جمعیت رو به ازدیاد و نیاز افزاینده آنها و از طرفی استفاده نادرست از آب شیرین و عدم مدیریت، سبب شده تا به مقوله آب جدی تر نگاه کنیم.هر گونه کاهش در مصرف آب شیرین کمک به محیط زیست تلقی می شود.

 

Ø   8    کاشت درخت. درختان به عنوان پاک کننــدگان هــوا و جایگاه زندگی گونه هایی از جانوران، از نشانه های حیات بر کره زمین می باشند.کاشت درخت متناسب با وضعیت واقلیم یک منطقه از کمک های واقعی به محیط زیست است.

 

Ø       توجه به نیاهای واقعی در مقابل کمبود هایی که به عنوان نیاز معرفی می شوند.  دنیای سرمایه داری بر آن است تا هر روز کالاهایی را به عنوان نیاز جدید به مردم بقبولاند، بطوریکه در صورت نداشتن آنها چرخ زندگی از گردش می افتد. توجه به این مساله ی مهم و تعقل در موقع خرید، از کمک های خوب به منابع محدود زمین است. وقتی خوب به دور وبر خود نگاه کنید وسایل غیر ضروری و کالاهایی که نیاز به تعویض ندارند را می بینید.

 

Ø  9     استفاده از وسایط نقلیه عمومی به جای وسیله شخصی.شاید خواننده بگوید با این تفاصیل همه از کار خود باز می مانند، اما در صورت تمایل مردم به استفاده بیشتر از وسایط نقلیه عمومی، پرداختن به آنها نیز از اولویتهای گسترش در شهرها یا راههای جاده ای می گردد.

Ø  10     حذف لغاتی که جوامع یا وابستگان به منطقه ای را دچار احساس حقارت می کند. ممکن است بی ربط به نظر بیاید اما اثر ماندگار کلماتی مانند دهاتی یا ترک باعث مهاجرت هایی می شود که به ناپایداری شهرهای بزرگ انجامیده و بالطبع آن بر مشکلات می افزاید. مهاجرت از عوامل زیان رسان به محیط زیست می باشد.رشد رشدبی تناسب جمعیت، خصوصاً اگر به یکباره باشد(مانند جمعیت تهران)باعث گسستگی فرهنگی شده و چاره اندیشی های مربوطه را با ناکامی مواجه می کند. البته ریشه یابی مهاجرت ها بسیار متنوع است اما اثر روانی یک حرف کوچک و نهادینه شدن آن در جامعه سایق بزرگی بشمار می آید.